تیپولوژی زنان معاصر منطقه کهگیلویه با تأکید بر بانوان تحول گرای سوق بخش دوم/سید

statistics

ه نام خدا
تقدیم به فرهنگیان درگذشته(بانوان نصرتی،سیدی پور،آذرموسوی،خانم کیانی و تهمینه بهزاد زاده)
به بهانه وفات سرکار خانم اکرم کریمی
گر چه زن بود ولی به فضل بر مردان جهان بخندیدی،فارس هردو میدان و والی هر دو بیان،بر نظم تازی قادر و در شعر پارسی به‌غایت ماهر0 بخشی از توصیف محمد عرفی در خصوص دختر کعب)
در قسمت قبل تندار بحث را بسته تا سؤالات اساسی ،و بستر بحث و هدف کار مشخص شود. داستان ما با نام بردن از اولین بانوان کارگزار و کارمندان غیربومی شهرمان به پایان رسید ،هرچند نام چندنفری از آن‌ها از ذهنمان پاک‌شده است.
به هر حال جامعه تا اندازه ای ضرورت آموزش بانوان را احساس کرد ولی دو مشکل اساسی زنان در حوزه تحصیل،یکی امکان ادامه تحصیل آنان در مقاطع بالاتر بود و دیگری.کمبود کادر زنان بومی برای تدریس.
دختران شهر تا پیروزی انقلاب اسلامی به‌صورت مختلط ،تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان محمدی انجام می‌دادند. از سال1348 به بعد تعداد دختران دانش‌آموز مدرسه ابتدایی محمدی بیشتر و بیشتر شده است.بوی یک جهش و تغییر بزرگ به مشام می‌رسید.
در این زمان،برای اولین بار دو نفر از دانش‌آموختگان دختر شهربه نام خانم فاطمه ابوطالبی و خانم کشور رشیدی ،موفق به ورود به دانشسرا شدند و توفیق خدمت به دختران منطقه را پیدا می‌کنند.. با توجه به موقعیت سیادت این دو، ،یخ‌های خودساخته‌ای که ،ورود بانوان را به کسب مشاغل اداری و فرهنگی تابو می‌دانسته‌اند، کم کم ذوب می شد
در آن زمان در عرف معمول،برای زنان کارمند و معلم،لفظ خانم به‌کاربرده می‌شده است. به عبارتی جامعه زنان به دو گروه خانم و غیر خانم تقسیم می‌شدند.این نکته ازنظر زبان‌شناسی اجتماعی اهمیت زیادی دارد که مجال تفسیر نیست.
به‌هرحال این دو سیده،به جرگه خانمان عمدتاً غیربومی اضافه شدند . آنها به‌عنوان آغازگرانی محسوب می‌شوند که تأثیر اجتماعی حضور آن‌ها بر نقش آموزشی آن‌ها غلبه دارد.
ولی تا این زمان هنوز هیچ موسسه دخترانه‌ای در سوق وجود نداشت. دختران در کنار پسران به تحصیلات ابتدایی و راهنمایی ادامه می‌دادند و به دلیل ازدواج و نبود دبیرستان ،امکان ادامه تحصیل برای دختران در مقطع بالاتر وجود نداشت.
بر اساس اسناد، اولین نهاد مستقل زنانه‌ای که در شهر به وجود آمد ،انجمن زنان بود.این انجمن که در خانه فرهنگ سوق در مورخه نهم مرداد 1355 با دعوت فرمانداری کهگیلویه عموییان و با حضور قمصری و تنی چند از بانوان سوق تشکیل‌شده است بانوان زیر به‌عنوان اعضای انجمن انتخاب شدند:
فرح شرافت رئیس موقت،فلک ناز آذری،(مرحوم بی‌بی )سلطان محمدی،خانم زینب کریمی،خانم کفایت اکبر زاده،خانم رودابه دوشته، مرحوم زیبا امیری،خانم زهرا عبدی پور سوق
به‌غیراز این مورد ،حداقل ما اطلاعات دیگری از تشکیلات و نهادهای خاص زنان در سوق نداریم.فقط دریکی از سفرهای فرماندار کل امیرابراهیمی به سوق ،به‌صورت نمادین خانم فرح شرافت را به‌عنوان شهردار روستای سوق؟؟ انتخاب نمودند که نمود خاصی نداشت.
با پیروزی انقلاب اسلامی و تحولات سیاسی عمیقی که در کشور به وقوع پیوست،دختران و بانوان سوق فرصت بیشتری برای خودنمایی پیدا کردند.دبستان ابتدایی دخترانه(عصمت) و به دنبال آن مدرسه راهنمایی دخترانه (سمیه) اولین و دومین موسسه آموزشی دخترانه شهر بودند
خانم فریبا اسفندیاری در ابتدا و بعداً خانم فاطمه ابوطالبی تا مدتها مدیریت دبستان ابتدایی دخترانه سوق را عهده دار بودند. این مدرسه که ابتدا ضمیمه پسران بود بعدها به محل اولین مهد کودک سوق در منطقه مشهور به دیمه طوسی منتقل یافت. کم کم تعداد دانش آموزان دختر با پسران برابری می کرد و نشان از یک تحول را می داد که جای بحث آن نیست.
نسل راغب به ادامه تحصیل در مقطع راهنمایی دخترانه ابتدا چندان زیاد نبود و لذا قبل از انقلاب مشکلی برای ادامه تحصیل دختران به صورت مختلط وجود نداشت. بدین عبارت دختران در مقاطع اول و دوم و سوم راهنمایی تا سال 1359 در مدرسه ادب یا نواب بعد از انقلاب تحصیل می کردند.
اولین نسل دخترانی که با صلاحدید نمایندگی و دبیرستان خیام(شهید رجایی) موفق به ورود به دبیرستان شدند خانم ها گوهر رضوی،فریده محمدی،ملکه دیناروند(خواهر همسر شهید روشنفکر)،مهرماه زینی پور،تهمینه عباسی،سلطنتت شرافت وجان بگم غلامی،مریم عسکری،گل تمام موسوی ومریم جفایی و مرحوم اکرم کریمی..بودند که به صورت مختلط با پسران دبیرستانی درس می خواندند.
متاسفانه سال 1360با یک بخشنامه ای این راه بسته می شود و امکان تحصیل در مقطع دبیرستان و راهنمایی به صورت مختلط ممنوع می شود ادامه دارد